Hogueras, een feest dat je niet mag missen

Zoals beloofd zou ik jullie laten weten hoe we het hebben gehad in Alicante. Want vanaf 19 juni stond de stad weer in het teken van Hogueras. En uiteraard stond dit festijn weer op ons lijstje om te bezoeken. En wat een ervaring was het weer. In de loop van de ochtend togen we vanuit Sax naar Alicante, zodat we ruim op tijd waren voor de mascleta. Maar we hebben ook weer een stukje meegepakt van de parade van jong en oud prachtig uitgedost en begeleid door muziek vanaf het plein van het stadhuis door de straten trokken. Dit is echt zo mooi om te zien, zeker de ieniemienie´s zijn gewoon te schattig. Zo klein en al prachtig aangekleed zenuwachtig maar trots dat zij deel mogen nemen aan dit event.

Door de stad heen de meest prachtige kunstwerken gemaakt van karton en papier marche. Echt je kijkt je ogen uit. En elke dag om 14.00 is die daar hoor de mascleta, en dat ik geloof wel iets van 10 dagen op rij. Met elke dag een expert die de toeschouwers trakteert op een oorverdovend knalvuurwerk. Iets waar wij dus ook bij aanwezig waren en dat samen met denk ik nog wel 40.000 toeschouwers. Overal vind je buitenbars waar je iets kan eten of kan drinken. Waaiers en hoeden worden uitgedeeld zodat merken goed vertegenwoordigd zijn, maar er ook voor zorgen dat de toeschouwers niet oververhit raken. Bandjes zijn in het publiek te vinden, of zoals wij deze in Nederland zouden noemen dweilorkesten. Om er voor te zorgen dat de sfeer er goed in zit en blijft zitten. En waar dingen in Spanje nog wel eens een tandje langzamer kunnen gaan of iets of iemand niet helemaal stipt op tijd is. Is de mascleta iets van heel andere order, en start deze dan ook om klokslag 14.00, onder een hoop gejoel van de toeschouwers. Dan is het even stil, tenminste het publiek is even stil en staat ademloos toe te kijken, hoe de knallen luider en luider worden, tot het einde dichterbij komt en het gejoel en geklap weer begint en de pyrotechnicus een oorverdovend applaus krijgt, nadat zij sessie voor die dag er op zit.

De menigte lost zich weer op in de stad, en de sfeer is zo top! Ook wij verdwijnen weer de stad in en stoppen hier en daar om wat van die mooie kunstwerken op de foto te zetten en af en toe ergens een koud biertje en watertje te scoren.

Restaurants zitten bomvol, maar onze magen beginnen ook wel te knorren. Dus besluiten wij met ons gezelschap te kijken of een tafeltje bij Lizarran kunnen bemachtigen. Lekker en makkelijk en voor ieder wat wils. We waren niet de enige kan ik je vertellen, maar we konden een plekje bemachtigen en deden ons te goed aan de pincho´s. Na het eten dachten we nog even een ijsje te scoren, maar de wachttijd was bijna langer dan voor de phyton in de Efteling, dus besloten we die maar te bewaren voor een andere keer.

Dus met een telefoon vol foto´s, een hoofd vol herinneringen, nog wat leuk keramiek op de kop getikt en weer wat leuke koelkastmagneetjes voor de verzameling togen wij begin van de avond weer naar huis. Wetende dat het feest nog moest beginnen en dat rond 22.00 ´s avonds de buiten bars vol zouden stromen om er de hele nacht een feest van te maken tot in de vroege uurtjes. En dan wordt het 24 juni de nacht dat de kunstwerken in vlammen op zullen gaan. Slechts 1 gaat niet in rook op maar krijgt een mooi plekje in het museum, welke trouwens gratis te bezoeken is. Maar de rest gaat in vlammen op om zo al het kwade te laten verdwijnen en de zomer welkom te heten.

En de zomer hebben we inmiddels ook welkom geheten. Na een super droog voorjaar met waanzinnige temperaturen, was daar natuurlijk ineens regen half mei tot begin juni. Maar inmiddels kunnen we wel zeggen dat de zomer een feit is. En daar gaan we dan ook heerlijk van genieten. Dagje strand, dagje zwembad, feestje hier, feestje daar. We gaan er weer een top zomer van maken met elkaar. Iets waar we weer veel zin in hebben. Uiteraard neem ik jullie weer mee in een nieuw blog om onze verhalen te delen, nieuwe toffe plekken te introduceren aan jullie en jullie te laten zien en beleven hoe tof deze omgeving is.


Tot snel, tot zons,
Liefs Renata